Հրաչյա Սարիբեկյան «Երկվորյակների արևը

Հատված «Երկվորյակների արևը» վեպից

«Երկվորյակների արևը» ստեղծագործության այս հատվածի սկզբում պապը, որոշել էր մորթել աքաղաղին։ Պապը ուզում էր մահանալ, որովհետև իր որդին համրացել էր, և պապը որոշեց վերացնել այն աքաղաղին, որը արթնացնում եր նրան, իսկ եթե նա չարթնանար՝ կմահանար։ Այսինքն պապը աքաղաղին մորթելով սպանում էր նաև ինքն իրեն։ Երբ տղան վերջապես բռնեց աքաղաղին և աքաղաղը հանձնվեց մահվան ու հասկացավ, որ այն կացինը, որի կողքից նա ամեն օր կուտ էր կերել, այսօր իր վիզն է կտրելու։ Աքաղաղին սպանում էր համր տղան չհասկանալով, որ այդպես նա սպանում է նաև իր հորը։ Վերջին հատվածում, երբ տղան նայում էր գլխատված աքաղաղին, որը իր հոր խորհրդանիշն էր, տեսնում էր, թե ինչպես են ապրում մնացած հավերը և կուտ ուտում հենց գլխի կողքից։ Տղան նայում էր հենց իր հոր դիակին, իսկ մայրը կողքից ասում էր, որ չնայի կտրած գլուխներին և հարցնում, թե ինչ կա կտրված գլուխների մեջ հետաքրքիր։

«Երկվորյակների արևը» ստեղծագործության այս հատվածը կարդալուց հետո ես հասկացա, որ մարդը չպետք է ուրիշի համար և ուրիշի միջոցով ապրի, որովհետև այդ ուրիշի դժբախտությունը շատ վատ կանրադառնա իր կյանքի վրա։ Հասկացա, որ մարդու մահից հետո այդ մարդու բարեկամները կարող են ապրել հանգիստ և այդ մարդու ինքնասպանությունը միայն իր և իր համար ու իր միջոցով ապրողների վրա է վատ անդրադարնում։

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

w

Connecting to %s